Een paar maanden geleden werd ik benaderd door de onderzoeksgroep Smart-ICT van de hogeschool PXL. Een van hun lopende projecten is Vivista, een VR tool die ze willen inzetten voor educatie.

Vivista Player

Vivista Player

De tool is opgesplitst in 2 onderdelen. Enerzijds heb je de Vivista Editor waar je verschillende soorten interactiepunten kan toevoegen aan een 360° video naar keuze. Anderzijds is er de Vivista Player waarin de eindgebruiker de video kan bekijken en in interactie kan gaan met de interactiepunten.

Vivista Editor

Vivista Editor

 

Zij waren opzoek naar een interaction designer die Vivista onder handen wou nemen. Het leek mij een leuke uitdaging om als designer een VR-Project aan te pakken. Het is een totaal andere manier van werken omdat je in VR niet meer vast zit aan de 2 dimensionale vensters die we al jarenlang gewoon zijn.

Omdat Virtual Reality een nieuwe technologie is waar nog volop met wordt geëxperimenteerd lijkt het me interessant om me te verdiepen op een constante “interaction language” binnen VR. Al sinds 1980 volgen computers het WIMP principe. Dit is een handige manier om navigaties en interacties te ontwerpen op een 2 dimensionaal scherm. Virtual Reality is een head mounted display waarmee je vrij in een ruimte kan rondkijken. Is het WIMP principe hier nog relevant? Kan er een andere standaard bepaald worden voor VR? Kan dit uitgebreid worden door VR?

 

Omdat ontwerpen voor schermen al zo mainstream is bestaan er enorm veel tools om prototypes te maken en user testings uit te voeren. Virtual Reality is nieuw en ook ontwerpen voor VR staat nog maar in babyschoentjes. Er bestaan zo goed als geen tools om interactieve prototypes te maken. Ik zal zelf moeten onderzoeken wat een goede workflow is om mijn ontwerpen te kunnen communiceren naar developers.

Leave a Reply