Televisie en artificiële intelligentie evolueren in een snel tempo. Verschillende onderzoeken gaan na wat de impact hier van is op het ontwerpen van de woonkamer van de gebruikers.

Het doel van deze paper is een geïnformeerde opinie neer te zetten over maatschappelijke kwesties en de rol van de Interaction Designer bij het ontwerpen van de toekomstige woonkamer.

De huidige technologieën vinden vaak hun oorsprong in design fiction en designers gebruiken deze ideeën om ze vorm te geven. De film Her (Jonze, 2013) toont hoe artificiële intelligentie (A.I.) een persoonlijke assistent kan worden. De nieuwe spelers in de audiovisuele sector (Netflix, Spotify, Youtube, …)  ontwerpen al systemen met een gepersonaliseerd aanbod.

Televisie is vaak een gezamelijke activiteit. Door de opkomst van gepersonaliseerde content zal de manier waarop we media-inhoud verwerken drastisch veranderen. Is live kijken nog altijd de hoofdtaak van televisie? Zal televisie een gedeelde activiteit blijven? Wat is de toekomst van een openbare omroep? De huidige openbare omroepen houden al rekening met de online generatie (geboren tussen 1995 en 2010) en beginnen varianten te ontwerpen om aan de noden van deze specifieke doelgroep tegemoet te komen.

In de woonkamer van vandaag zijn veel met het internet verbonden schermen waaronder smartphones, tablets of pc/laptops. Die apparaten communiceren en gaan in interactie met elkaar. Dat biedt veel potentieel. Object based media in harmonie met artificiële intelligentie creëert een nieuwe beleving.

Bij het ontwerpen van de toekomstige woonkamer moet men rekening houden dat ze een gedeelde ruimte is. Er zal een systeem moeten ontworpen worden dat elke gebruiker persoonlijk dient en toch rekening houdt met een gezamenlijke omgeving. Door A.I. kan een assistent ter beschikking staan die media aanbiedt op basis van de interesses van de gebruiker.

Op basis van de gelezen literatuur kan geconcludeerd worden dat ontwerpers van de toekomstige woonkamer aan de slag zullen moeten gaan met centraliserende systemen waar de diensten van televisie- en streamingsmaatschappijen aan gekoppeld zijn.

 

INTRODUCTIE

Een woonkamer staat centraal in een huis en is de plaats waar een familie op een sociale manier in interactie kan komen. Het probleem is echter dat de audiovisuele streaming diensten, zoals televisie, Netflix, YouTube, etc., steeds meer inzetten op de personalisatie van hun content. Hoe zal de consumptie van audiovisuele content gebeuren? Blijft de televisie überhaupt nog bestaan? Hoe ga je als designer om met deze mogelijke veranderingen?

Deze paper onderzoekt bovenstaande vragen aan de hand van de onderzoeksvraag: Hoe kan een interaction designer de mogelijkheden van interactieve media in de toekomstige woonkamer verkennen aan de hand van design fiction? Om deze vraag te beantwoorden worden hedendaagse technologieën en trends besproken en teruggekoppeld naar design fiction uit films en boeken.

De verschillende technologieën in deze paper worden bekeken als nieuwe afzonderlijke systemen/diensten die in hun kinderschoenen staan. In de opbouw van deze tekst worden ze samen gebracht en speculeren we over hoe dit vorm kan krijgen als één geheel.

 

DESIGN FICTION

Fictie heeft de mens altijd geïnspireerd. Veel van de technologieën die we vandaag de dag gebruiken zijn gebaseerd op wat er in boeken is geschreven en wat er werd getoond in films. De originele Motorola telefoon met klep lijkt op Captain Kirks communicator in Star Trek en onze tablets en e-readers zijn neefjes van de automatisch verfrissende krant, USA Today, die Tom Cruise gebruikte als vluchteling in Minority Report (“5 manieren waarop science-fiction science-feit wordt”, 2014).

In de film Her (Jonze, 2013) staat centraal hoe artificiële intelligentie (A.I.) een persoonlijke assistent kan worden. Alles draait rond persoonlijke voorkeuren en de content die wordt aangeboden op maat van de gebruiker. In de film is ook merkbaar dat mensen zich a-socialer gedragen tegenover elkaar maar gaan zich meer openstellen naar hun computer/A.I.. Het valt ook op dat er bijna geen schermen meer aanwezig zijn. Als er een scherm in beeld komt dan wordt dat gebruikt als een ‘extra’ om meer context te geven aan iets. Alles in de film staat in verbinding met elkaar. Dit zien we ook in ons dagelijks leven terug, het Internet of Things (IoT). Deze term zal belangrijk zijn in de toekomst van de woonkamer.

In het dagelijkse leven zien we het effect van IoT & gepersonaliseerde content, zo blijkt uit het succes van Netflix en Spotify. Spotify werkt samen met speaker-fabrikanten om hun services rechtstreeks te integreren in de muziek-speakers. Maar ook Netflix staat standaard geïnstalleerd op smart-TV’s. Dankzij platformen zoals STEVIE, YELO-PLAY en PROXIMUS-TV kunnen wij live en uitgesteld naar televisie kijken op eender welk scherm.

In het artikel van Ali-Hasan en Soto (2015) lezen we dat uitgesteld kijken wel zijn plaats heeft maar is live kijken nog altijd de hoofdtaak van televisie, bijvoorbeeld het nieuws van 19u zien. Maar als men oplet, in de film is er geen vorm van publieke omroep te merken. Alles draait rond de persoonlijke A.I. die alles aanbiedt op maat. Net zoals Ala-Fossi en Lax (2016) vermeldden in hun artikel ‘The short future of public broadcasting: Replacing digital terrestrial television with internet protocol?’ zal de vorm van publieke omroep zoals we die nu kennen binnen 15 jaar verdwenen zijn.

 

TELEVISIE IS EEN GEDEELDE ACTIVITEIT IN EEN TIJD MET PERSONALISATIE VAN CONTENT

In het artikel van Ali-Hasan en Soto (2015) lezen we dan ook dat uitgesteld kijken ondertussen zijn plaats heeft ingenomen in de woonkamer. Het percentage van uitgesteld kijken blijft globaal groeien. (Arora, z.j.). Desondanks vormt live kijken nog altijd de hoofdtaak van televisie (bijvoorbeeld, het kijken van het nieuws van 19u), aldus Ali-Hasan en Soto (2015). Dit contrasteert met het beeld dat de film Her (Jonze, 2013) schept. Hier in draait immers alles rond de persoonlijke A.I. die content aanbiedt op maat.

Daarnaast beschrijven Ali-Hasan en Soto (2015) dat televisie een gedeelde activiteit is. Televisie zou niet geïdentificeerd mogen worden met één enkele gebruiker, maar als een gezamenlijk apparaat met verschillende profielen. Zo krijgt elke gebruiker in het gezin zijn persoonlijke aanbevelingen aangeboden. Op basis van deze individuele informatie kunnen er vervolgens gezinsaanbevelingen ontstaan.

Uitgesteld kijken en televisie kijken als een gedeelde activiteit betekenen een belangrijke evolutie in de industrie van de openbare omroep. Ala-Fossi en Lax (2016) voorspellen in hun artikel ‘The short future of public broadcasting: Replacing digital terrestrial television with internet protocol? dat de vorm van publieke omroep zoals we die nu kennen binnen 15 jaar verdwenen zal zijn. De voorspelling is dat de publieke omroep zoals we deze op vandaag kennen vervangen zal worden door een internet protocol variant. Dit kan een A.I. die je elke ochtend up-to-date brengt, zoals in de film Her (Jonze, 2013), of een interactieve video waar je meer informatie bij kan opvragen. Er zijn verschillende mogelijke varianten die kunnen opkomen maar die evolutie is nu al in gang gezet.

 

OPENBARE OMROEP VOOR DE ONLINE GENERATIE

Die nieuwe varianten van de publieke omroep krijgen al stilaan vorm. De televisie providers merken een daling in hun televisie-abonnees. Voor de ‘online generatie’ is er vaak geen televisie-abonnement meer nodig. Een internetabonnement volstaat omdat diensten zoals Netflix vaak betere en gerichtere content aanbieden. De online-generatie wordt over het algemeen gedefinieerd als zij die geboren zijn tussen 1995 en 2010. In 2020 bestaat veertig procent van de grootste wereldmarkten uit deze jongeren. Het is de eerste generatie die zich geen leven voor het internet kan herinneren.

Ook zenders beginnen hun content aan te bieden naast de media televisie en radio. Zo heeft Medialaan Stievie op de markt gebracht, een gratis en betaalde service dat toelaat televisie via internet te kijken zonder een televisie-abonnement te hebben. Andere zenders zijn Medialaan gevolgd. VRT heeft het platform VRT NU geïntroduceerd waar alle afleveringen 30 dagen na uitzending online te bekijken zijn en verschillende mobiele applicaties beschikbaar zijn om radio te beluisteren. Ook de zenders VIER en VIJF volgen hierin (Rombaut & Sokol, 2017; Feys, 2017).

Het nadeel, voor mensen die hun televisie abonnement willen opzeggen, is dat de content niet bekeken kan worden op het grote scherm in huis. Een optie is dat men een HDMI kabel gebruikt tussen PC en TV. De platforms die de zenders zelf aanbieden zijn vandaag de dag gericht op het ‘on the go’-kijken en willen de televisie-abonnementen nog niet gaan vervangen. Enkel Stievie biedt de mogelijkheid aan om draadloos naar de TV te streamen via Chromecast en Apple TV. Zij zien zichzelf wel als waardige vervanger van de dure televisie-abonnementen.

Ook analoge radio is aan zijn laatste jaren begonnen. België wil een aantal Europese landen te volgen die afstappen van FM en overschakelen naar Digital Audio Broadcasting, oftewel DAB+, omdat het meer mogelijkheden biedt (Heremans, 2016). Via het internet kon je al langer radio beluisteren. Sinds de opkomst van smart-devices, is het soms goedkoper en makkelijker om radio via het web te streamen dan een aparte radio te kopen.

 

STREAMING EN INTERNET OF THINGS IN DE WOONKAMER

Om in te spelen op deze ontwikkelingen bieden services zoals Stievie de mogelijkheid om te streamen naar bestaande technologie zonder zelf een decoder te moeten aanbieden. Dat is niet vreemd, aangezien het steeds goedkoper aan het worden is om apparaten ‘slim’ te maken. Een Chromecast verbindt het domme scherm met het internet en de mogelijkheden die het scherm krijgt worden veel ruimer. Ook andere set-top boxen zoals Apple TV of die van Android zijn goedkoper dan een smart-TV en bieden vaak meer mogelijkheden aan dan de verschillende besturingssystemen op die smart-TVs.

Het valt op dat meer en meer fabrikanten van televisies het Android besturingssysteem integreren in hun nieuwe toestellen. Dit is positief voor de opbouw en aanbod van applicaties zoals Stievie en andere diensten (Duino, 2018).

 

OBJECT BASED MEDIA & ARTIFICIËLE INTELLIGENTIE IN HARMONIE

Als meerdere fabrikanten hetzelfde besturingssysteem gaan gebruiken kan dat handig worden voor ontwikkelaars die ontwerpen voor het grote scherm. In de woonkamer zijn er vandaag veel met het internet verbonden schermen waaronder smartphones, tablets of pc/laptops. Die apparaten communiceren en gaan in interactie met elkaar. Deze functies kunnen veel potentieel bieden. Zo kunnen mobiele schermen de afstandsbediening vervangen. Die mobiele applicaties tonen volgens Ali-Hasan & Soto (2015) veel mogelijkheden maar hebben op dit moment nog veel gebreken. Vaak zijn die ‘control-apps’ één-naar-één ontworpen waardoor het niet duidelijk is wie van het gezin controle heeft over de televisie. Dit betekent dat die applicaties er niet over nadenken dat een televisie wordt gebruikt door meerdere personen en dus maar één apparaat voor één persoon is. Die applicaties zijn puur voor navigatie ontworpen. De fysieke afstandsbediening is sowieso een één-naar-één ontwerp; er is er maar één beschikbaar. In tegenstelling tot die applicaties die heel het gezin kan downloaden, is het in realiteit bijvoorbeeld vier-naar-één. Zoals eerder vermeld is televisie kijken een gezamenlijke activiteit en moet dat dus ook in de ‘connected-screens’ doorgetrokken worden. Dit maakt het nutteloos om enkel content naar het grote scherm te duwen. Smartphones en andere mobiele schermen hebben meer sensoren dan een grote televisie. Die sensoren zouden meer kunnen bieden voor een aangename of totaal andere kijkervaring van de gebruiker.

Traditional vs Object-Based Broadcasting

Figuur 1. Traditional vs Object-Based Broadcasting (Churnside, 2013).

Dit zou kunnen betekenen dat ‘traditional broadcasting’ vervangen zou worden door ‘object based broadcasting (OBM)’ (Figuur 1).

Churnside (2013) vergelijkt deze term met responsive webdesign. Content moet zich kunnen aanpassen aan het apparaat of systeem waarop het bekeken wordt. Het moet zich bewust zijn van de omgeving, zich kunnen aanpassen aan de persoon en volledige interactiviteit kunnen aanbieden. Als men kijkt naar het Trendrapport 2018 (Cass, 2017) zal Netflix hier vooral op inspelen. Hun hele systeem is gebouwd voor verschillende schermen. Ze willen, op bepaalde schermen of door combinatie van verschillende schermen, interactieve verhalen vertellen. Gebruikers kunnen a.d.h.v. eigen keuzes het verhaal beïnvloeden. OBM is toekomstgericht en zal de grenzen onderzoeken van wat mogelijk kan worden gemaakt wanneer broadcast media zich bezighoudt met en antwoordt op IoT-apparaten in huis. De ervaring van OBM concentreert zich op hoe IoT-apparaten kunnen worden gepersonaliseerd binnen de context van de woonkamer en biedt op maat gemaakte ervaringen voor families met meerdere generaties of huishoudens van mensen (Kerlin & Forrester, 2017).

Jenkins (2006) voorspelde met zijn Black Box Fallacy dat alle media content zal binnenkomen via één klein zwart doosje. Het probleem is echter dat er zoveel mogelijkheden zijn; er zijn te veel zwarte doosjes die alles samen gooien. In tegenstelling tot Jenkins stelt Paul Adams (z.j.) dat men moet focussen op het creëren van systemen en niet van producten. In een toekomst waarbij OBM een belangrijke rol speelt, is het belangrijk dat er één universeel systeem is waar alle geconnecteerde apparaten met elkaar kunnen communiceren.

Technologie giganten zoals Google en Apple zijn reeds bezig met ‘Home tech’ en spelen hier op in (Duino, 2018). Zij focussen zich op het maken van platforms waar ontwikkelaars op kunnen bouwen zodat verschillende IoT-apparaten met elkaar kunnen communiceren en waarbij een aansluiting met A.I. voorzien wordt, in de vorm van een persoonlijke assistent. De A.I. kan hierbij onderscheid maken tussen verschillende personen in een huis en kan dus nog altijd gepersonaliseerde content aanbieden in een gedeelde ruimte.

Het kleine zwarte doosje van Jenkins (2006) wordt op deze manier virtueel, het wordt een systeem zoals Paul Adams voorspelde. Alles wordt bestuurd in de cloud en we zullen niet overvallen worden door de verschillende functies die worden aangeboden. De A.I. weet waar en wanneer de content moet aangeboden worden. De A.I. kan dienen als fundering voor OBM. Deze kan zelf herkennen wanneer en op welk apparaat er wordt gekeken en zichzelf aanleren welke functies er aangeboden kunnen worden.

 

DESIGN VOORSPELLING: DE WOONKAMER VAN DE TOEKOMST

Bij het ontwerpen van de toekomstige woonkamer moet men rekening houden dat het een gedeelde ruimte is. Er zal een systeem moeten ontworpen worden dat elke gebruiker persoonlijk dient, maar toch rekening houdt met het feit dat het wordt ingezet in een gezamenlijke omgeving. Door behulp van A.I. kan er een assistent ter beschikking staan die alles aanbiedt voor de gebruiker.

Relatie tussen gebruikers & homesystem

Figuur 2. Relatie tussen gebruikers & homesystem (door auteur).

Net zoals in de film Her (Jonze, 2013) is iedereen verbonden aan deze persoonlijke assistent maar het is nog steeds mogelijk om elkaar aan te spreken. Er wordt nog weinig gebruik gemaakt van smartphones of andere schermen. Enkel als het relevant is wordt er een scherm boven gehaald voor extra informatie.

Als men deze assistent verbindt met een systeem dat huis-apparatuur met elkaar verbindt kan de gebruiker praten met zijn/haar huis om bepaalde acties uit te voeren. De A.I. blijft persoonlijk maar je kan bijvoorbeeld tijdens het koken zeggen “Speel Peppa Pig op de TV in de woonkamer voor mijn zoon/dochter”. De televisie start op, opent Netflix en begint automatisch op de laatste aflevering van Peppa Pig te spelen. Als zoon/dochter dan grijpt naar de tablet kan de A.I. slim genoeg zijn om een Peppa Pig interactieve applicatie op te starten die synchroon gaat met die bepaalde aflevering. Als de televisie hoort dat er te veel geluid uit de keuken komt, kan die automatisch het volume verhogen zodat het kind de audio kan verstaan. Als er een vervelend persoon op televisie is met een vervelende stem kan je die persoon aanduiden en enkel de stem van die persoon uitschakelen.

OBM in samenspel met A.I. is een krachtige toekomst van de woonkamer. Als de content zelf een bewustzijn krijgt van hoe het wordt opgenomen, kan het door middel van A.I. een extra boost krijgen door meer functies zoals personalisatie en zelfbewustzijn toe te voegen. De OBM technologie krijgt inzicht in de omgeving maar de A.I. beseft wat de content juist is en kan zo inspelen op de persoonlijke aanbevelingen van de eindgebruiker.

Zenders zouden hier op kunnen inspelen en hun eigen content aanbieden. Dit doen ze op dit moment ook maar moeten ze zich gaan openstellen als applicaties, zoals Stievie. Die zou dan geïnstalleerd kunnen worden op het TV-platform ontwikkeld door Google of Apple. Die platformen gaan de personalisatie zelf aanbieden en leren naar welke zenders/apps de gebruiker het liefste kijkt. Hij/zij maakt dan zelf een zenderlijst op per profiel in de familie en is dus gepersonaliseerd.

CONCLUSIE

Echter, vóór OBM echt goed kan ingezet worden in de woonkamer moet er een vast framework komen. Een vernieuwde structuur van technologieën waar de openbare omroep meer mogelijkheden zou kunnen krijgen zoals OBM. Vooral in de politiek zullen er beslissingen moeten komen die een (r)evolutie in gang kunnen zetten.

 

Design Fiction is thinking of design as something that can shape the future, bring about change, craft new sorts of habitable worlds (Bleecker, 2008).

 

 

 

Download Scriptie

Bronnen

  • 5 manieren waarop science-fiction science-feit wordt. (2014, 11 juni). Geraadpleegd op 9 augustus 2018, van https://schrijvenonline.org/nieuws/5-manieren-waarop-science-fiction-science-feit-wordt
  • Adams, P. (z.j.). Design futures 1: Creating systems not destinations. Inside Intercom. Opgehaald op 30 November 2017, van https://blog.intercom.com/design-futures-1-creating-systems-not-products/
  • Ala-Fossi, M., & Lax, S. (2016). The short future of public broadcasting: Replacing digital terrestrial television with internet protocol?. International Communication Gazette, 78(4), 365-382.
  • Ali-Hasan, N., & Soto, B. (2015). 8 Things to Consider when Designing Interactive TV Experiences. Mountain View: Google. Opgehaald op 28 November 2017, van https://static.googleusercontent.com/media/research.google.com/nl//pubs/archive/43865.pdf
  • Arora, S. (z.j.). Personalized TV is the Future. Cisco. Opgehaald op 26 November 2017, van https://www.cisco.com/c/en_in/about/knowledge-network/personalized-tv-is-the-future.html
  • Bleecker, J. (2008, 5 oktober). Design Fiction: Something and the Something in the Age of the Something [College-slides]. Geraadpleegd op 12 augustus 2018, van https://www.slideshare.net/bleeckerj/design-fiction-design-engaged-julian-bleecker-presentation-638179/3-Design_Fiction_Thinking_of_design
  • Cass, M. (2017). The Future 100 (1st ed., pp. 15-23, 31-32). Innovation Group. Opgehaald van https://www.jwtintelligence.com/2016/12/future-100-trends-change-2017/
  • Churnside, T. (2013). Object-Based Broadcasting. BBC Research & Development. Opgehaald op 26 November 2017, van http://www.bbc.co.uk/rd/blog/2013-05-object-based-approach-to-broadcasting
  • Duino, J. (2018, 8 januari). Android TV goes big at CES 2018, which one looks best to you? Geraadpleegd op 12 augustus 2018, van https://9to5google.com/2018/01/08/android-tv-ces-poll/
  • Feys, S. (2017). Bye, bye Telenet? Is het eindelijk tijd om de kabel door te knippen?. De Morgen. Opgehaald op 26 November 2017, van https://www.demorgen.be/technologie/bye-bye-telenet-is-het-eindelijk-tijd-om-de-kabel-door-te-knippen-be56d114/
  • Heremans, T. (2016). Gatz wil FM-radio afschaffen. De Standaard. Opgehaald op 29 November 2017, van http://www.standaard.be/cnt/dmf20160513_02287697
  • Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. NYU press.
  • Jonze, S. (2013). Her. USA: Annapurna Pictures.
  • Kerlin, L., & Forrester, I. (2017). Creating the living room of the future… BBC Research & Development. Opgehaald op 26 November 2017, van http://www.bbc.co.uk/rd/blog/2017-10-on-the-living-room-of-the-future
  • Rombaut, S., & Sokol, K. (2017). Telenet blijft tv-klanten verliezen. VRT NWS. Opgehaald op 26 November 2017, van https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/10/26/telenet-blijft-tv-klanten-verliezen/

Leave a Reply