In deze post wil ik het begrip ‘Gestures’ verder gaan exploreren. Als Interaction Designer bekijk ik hoe gestures worden toegepast in verschillende media en hoe gestures mogelijk toegepast kunnen worden in toekomstige media. Ik focus me op de gebaren die we maken als interactie in de nieuwe media van computer interactions.

Voor we dieper kunnen gaan moeten we eerst een ruwe schets hebben van wat ‘gestures’ juist betekent. Een gesture is een gebaar, een visuele communicatie met (eventueel) behulp van fysiek materiaal. Het kan ook een autonome taal zijn of een aanvulling of verschillende talen/medium zoals je in het filmpje onderaan ziet.

Het woord gesture, gebaar in het nederlands, heeft enorm veel betekenissen en is dus heel moeilijk te definiëren. Gelukkig heeft de website synoniemen.net een hele woordspin dat al heel wat context kan geven aan wat een gesture/gebaar nu juist kan zijn.

Dr. Lia Markey heeft ook een heel mooie een duidelijk definitie voor wat een gesture in theorie is.

Gebaren waarvoor we ons lichaam gebruiken zijn wederkerend. De ene maakt een gebaar naar de andere, maar men gebruikt het zelf of draagt het zelf om het gebaar te produceren. Toch kunnen gebaren worden geproduceerd met andere materialen dan het menselijk lichaam. Ook objecten kunnen zonder menselijke tussenkomst als gebaar ervaren worden. De term gebaar betekent ook vaak niet-fysieke bewegingen zoals uitdrukkingen in geluiden of gedachten.

Gestures in social media

Ok, dus nu weten we dat gestures uitdrukking van gedachten kunnen zijn. Het is dus interessant om te bekijken hoe deze worden toegepast op sociale media.

Als we kijken naar Facebook, the mother of all social media, zijn er enorm veel manieren waarop we ons zelf kunnen uitdrukken. Voor deze gestures wordt vooral gebruik gemaakt van metaforen. In het technologisch veld wordt er vaker gebruik gemaakt van metaforen van de “echte” wereld. Dit wordt gedaan om een herkenbaar “gezicht” te creëren. (Fidler, 1997, p. 17).

Het internet is begonnen met communicatie puur door tekst. Maar de constante evoluerende technologieën staan ons toe om onze teksten meer expressie te geven. Een bepaalde intonatie, ondertoon en meer visuele boodschap kan de interpretatie van een face-to-face gesprek gaan nabootsen doormiddel van emoji’s, GIF’s,

Bij Facebook bestaan er een functies zoals “porren”, “vind ik leuk”, “haha”, “wow”, en nog vele meer. Facebook draait rond jezelf uitdrukken. Zij proberen om heel persoonlijk je leven te delen met anderen. Het probleem is echter dat deze “gestures” heel snel achterhaalt zijn en kunnen op een foute manier geïnterpreteerd worden of een andere betekenis krijgen. In 2014 beschreef Vino het porren alsof er een vreemde kerel een meisje komt porren op het eindejaarsbal en dat je gewoon blij bent dat dit niet echt was.

Deze soort gestures in social media zijn interessant om te kijken hoe ze geïnterpreteerd worden door de gebruikers. Het is vaak bang afwachten hoe ze die gestures in hun eigen context gaan plaatsen.

Facebook is nu bezig om hun platform ter beschikking te stellen op nieuwe media zoals Virtual Reality (VR).

Gestures in de volgende media

VR wordt het volgende entertainment medium. Facebook heeft dat al lang gezien en is al bezig met het ontwikkelen van een virtueel Facebook platform. Hierdoor kan je gestures fysieker gaan maken. Je krijgt bij een VR-bril vaak een controller die de bewegingen van je handen en armen detecteren. Dit gebruik je om te navigeren in de virtuele wereld maar vooral om je uit te drukken naar je vrienden toe.

Je kan fysiek zwaaien en “vind ik leuk” (duim omhoog) doen. In combinatie van een live gesprek worden de gênante momenten verminderd. Het is geen droge tekst meer met emoji’s, porren, vind ik leuk. Het benaderd meer een face to face gesprek waarbij je je armen kan gebruiken terwijl je praat.

Dit zijn allemaal gestures die belangrijk zijn in communicatie. Gestures gaan ook verder dan enkel communicatie, ook als interactie.

Leapmotion en de Microsoft HoloLens zijn goede voorbeelden voor zowel interactie als communicatie. Deze technologie staat je toe om enkel met je handen gestures te genereren die verstaanbaar zijn voor zowel mens en machine zonder dat je iets moet vast hebben in je hand. Dit is veel natuurlijker en komt overtuigender over.

De discussie is natuurlijk hoe je die gestures op een manier ontwerpt dat het natuurlijk over komt.

Discussie van gestural interactions

Doorheen de jaren hebben we verschillende gestures als interactie gebruikt. We hadden eerst toetsen om te navigeren door een computerscherm, daarna zijn we overgegaan naar een computermuis die verschillende interacties had, van daar uit zijn we naar touch-gestures gegaan. We kunnen swipen & tappen. De volgende trend in Natural User Interface zal ons toestaan om in de ruimte te navigeren. Hoe gaan we met deze gestures om?

Persoonlijk denk ik dat het veel afhangt van de eindbedoeling en technologie dat er gebruikt wordt. Veel computers en laptop’s hebben een besturingssysteem gebaseerd op het WIMP (“Windows, Icons, Menus, Pointer“) principe. Hierdoor is het moeilijk om voor deze producten een interface te maken dat makkelijk te navigeren is doormiddel van gestures. De veranderingen zijn er stilaan wat door touchscreen in laptops te plaatsen. Dit heeft een serieuze boost gekregen sinds de lancering van Windows 8.

Gestures zullen voor elk apparaat en besturingssysteem anders zijn; voor een televisie zullen we eerder handgebaren gebruiken en met een bril kleine hoofdbewegingen omdat het doel van die 2 producten totaal anders is. Een televisie is iets heel aanwezig, een bril zou niet mogen opvallen. Hoe ga ja daar mee te werk? Vogiazou heeft in 2016 een interessant artikel geschreven hierover. Haar conclusie is dat de toekomst van interacties multimodaal zullen zijn.

Bronnen